Sezona 2012/13

Jesen

19.avgust     P    OMARSKA – Ravan Međeđa  5-1     opširnije

22.avgust     P   Prijedor: Radnik Urije – OMARSKA  2-1    opširnije

26.avgust     P   Gradiška: Obradovac – OMARSKA  4-0  opširnije

2.septem      P   K. Dubica: Borac – OMARSKA  0-1   opširnije

12.septem    P   OMARSKA – Potkozarje Aleksandrovac  2-0  opširnije

15.septem    P  Brestovčina: Omladinac – OMARSKA 0-3 pf, prekid  opširnije

23.septem    P  OMARSKA – Progres Kneževo  4-1   opširnije

30.septem    P Banjaluka: Lauš – OMARSKA 0-2 opširnije

6.oktobar     P  OMARSKA – Dubrave  4-1  opširnije

14.oktobar   P  Trn:  Sloga – OMARSKA 0-4   opširnije

21.oktobar   P  OMARSKA – Budućnost Banjaluka 2-1  opširnije

27.oktobar  P  Hambarine: Brdo – OMARSKA 1-6   opširnije

4.novembar P  OMARSKA – Krupa na Vrbasu  2-0  opširnije

Proljeće

10.mart   P   Omarska – Radnik Urije  2-0   opširnije

17.mart   P  Međeđa: Ravan – Omarska 1-2   opširnije

24.mart  P  Omarska – Obradovac 6-0  opširnije

31.mart  P  Omarska – Borac Dubica 6-0   opširnije

7.april    P  Aleksandrovac: Potkozarje – Omarska 1-0  opširnije

10.april   C   Omarska – Berek 3-1   opširnije

14.april   P   Omarska – Omladinac Brestovčina 3-0 (pf) opširnije

20.april  P  Kneževo: Progres – Omarska  1-2   opširnije

28.april   P   Omarska – Lauš 4-0   opširnije

30.april  C    Omarska – FSA   4-0  opširnije

5.maj        P   Dubrave – Omarska 3-0  opširnije

12.maj     P   Omarska – Sloga Trn     3-2   opširnije

15.maj     C   Prijedor: Rudar – Omarska    1-1,p 5-3  opširnije

19.maj     P   Banjaluka: Budućnost – Omarska 0-1  opširnije

26.maj     P   Omarska –  Brdo                1-3              opširnije

2.jun         P   Krupa na Vrbasu:Krupa – Omarska 4-2   opširnije

Omarska je na sjajan način proslavila 40 godina postojanja, jednom od najuspješnijih sezona u istoriji.

            Nakon izgubljene titule u prethodnoj sezoni klub je bio još odlučniji da u ovoj sezoni popravimo greške i osvojimo prvenstvo. U klubu su ostali  svi igrači, osim Šarić Srđana, ali smo dobili dva sjajna pojačanja. Napokon su se sklopile kockice da Marko Kolundžija zaigra za Omarsku, a kao sjajno pojačanje se pokazao i Grahovac Borislav.

            Uprava je više manje ostala ista sa Anđić Nenadom (jesen), te Svetom Kreceljom (proljeće) na čelu  i članovima: Stjepanović Miloradom, Anđić Milenkom Lemijem, Grabež Daliborom, Dakić Sinišom, Drinić Zoranom, Pušac dr Mladenom, Zdjelar Dejanom, Nišević Jovom, Gruban Dušanom i Prcać Predragom, a trener je i dalje kompletnu sezonu bio Vuleta Milenko – Bus.

            Prvi golman ekipe je bio Štikovac, a u nekoliko navrata ga ja odlično zamjenio Begović. Romanić Bojan i Malešević su doktorski odrađivali posao kao štoperski par vjerovatno kao najbolji štoperski par u istoriji kluba, a po bokovima su odlične partije pružali Anđić Vladan, Nišević Dejan i Višić. U sredini terena su sjajno igrali Krecelj, Kolundžija, Romanić Dejan i neumorni Grahovac, a mladi Zdjelar i Nišević Nemanja su odlično koristili svoje šanse. U vrhu napada su igrali Jaćimović, Panić i Mišo Hrvaćanin.

            Dakle, sa jakim igračkim sastavom i nakon dobro odrađenih priprema u prvenstvo smo ušli sa najvišim ambicijama i onda šokantan start. U prvom kolu smo veoma lako kod kuće savladali slabu Ravan iz Međeđe sa 5-1, a potom smo pretrpjeli dva poraza zaredom u Prijedoru od Radnika 2-1 i u Obradovcu 4-0. Utakmica protiv Radnika je odigrana na gradskom stadionu po nemogućim uslovima (40 stepeni)  i poraženi smo 2-1, s tim da je Kolundžija promašio penal i sigurni smo da bismo u regularnim vremenskim uslovima ostvarili bolji rezultat, ali smo nakon toga potpuno nadigrani u Obradovcu i poraženi sa 4-0.

U ekipu i klub se uvukao crv sumnje u pogledu našeg kvaliteta i mogućnosti, jer nam je predstojalo teško gostovanje u Kozarskoj Dubici, a glavni konkureti (Radnik, Budućnost, Krupa) su već počeli odmicati na tabeli. Nakon ova dva poraza održan je zajednički sastanak svih u klubu, svi su se konsolidovali, i narednom periodu dali sve od sebe i Omarska je iz ponora ušla u istorijsku seriju od 14 pobjeda (rekord je 18 u sezono 2004/05, ali u znatno lakšoj ligi).

Ta serija je počela pobjedom u Dubici 1-0 golom Grahovca. Potom je u  Omarskoj savladano ambiciozno Potkozarje iz Aleksandrovca sa 2-0, pa Omladinac iz Brestovčine sa 2-0 u gostima. Taj susret je prekinut pri tom rezulatu na poluvremenu zbog napada domaće uprave na suca, iako nisu imali nikakvog razloga za to i do kraja susreta bi doživjeli debakl. Inače to je bio samo odraz krize u Brestovčini i taj klub je kasnije istupio iz lige.

Potom smo imali četiri nešto lakše utakmice. Kod kuće smo ubjedljivo savladali Progres i Dubrave (oba puta sa po 4-1), te u gostima Lauš (2-0) i raspadnutu Slogu iz Trna sa 4-0, nakon čega je uslijedio derbi jeseni protiv Budućnosti iz Šargovca. U taj susret smo ušli potpuno izjednačeni bodovno i gol razlikom. U idealnim vremenskim uslovima i u lijepom ambijentu, bili smo mnogo bolji i slavili 2-1, a posebno se istakao dvostruki strijelac Panić. Preuzeli smo tron i ispostaviće se da ćemo ga sačuvati do kraja.

Do kraja jeseni smo pobjedili Brdo u Hambarinama 6-1 i veoma dobru Krupu sa 2-0 u Omarskoj i otišli na pauzu sa 5 bodova prednosti u odnosu na Budućnost iz Banjaluke.

U toku zimske pauze došlo je do bitne promjene. Kolundžija je otišao u Austriju, Malešević je već nakon tri kola napustio klub, a vratio se Romanić Darko i došao je Đenadija Marko. Desile su se promjene i u drugim ekipama. Obradovac, Dubrave , pa i Radnik nakon prvog kola su potpuno oslabljeni ušli u prvenstvo, a sjajne igre su pružali Budućnost, Krupa i posebno Progres iz Kneževa.

Nama je najbitnija bila prva utakmica u Omarskoj protiv komšija Radnika Urije. Ponovo je Panić bio sjajan i sa svoja dva gola je srušio Radnik, a Radnik se nakon tog faktički raspao. Potom smo imali dosta težak meč u Međeđi, ali smo uspjeli savladati Ravan sa 2-1 golom Miše Hrvaćanina u samom finišu susreta.

Inače proljetni raspored je bio specifičan. Kod kuće smo igrali protiv lakših protivnika, a u goste smo išli ekipama iz vrha tabele. Tako smo kod kuće bili zaista ubjedljivi protiv Obradovca i Borca iz Dubice sa po 6-0, a Omladinac iz Brestovčine nije ni doputovao jer je istupio iz lige. Prava uzbuđenja su se dešavala na gostovanjima. Nakon 14 pobjeda poklekli smo u Aleksandrovcu. Potkozarje nas je savladalo sa 1-0 golom iz slobodnjaka u 87.minutu, a mora se istaći da domaćin u tom susretu nije štedio sportska i nesportska sredstva da nas pobjedi.

Potom je uslijedilo antologijsko gostovanje u Kneževu, protiv Progresa koji je bio u velikoj seriji pobjeda i sa ozbiljnim šansama da izbori baraž. Pred mnogobrojnom publikom slavili smo 2-1, a utakmica će ostati u sjećanju jer su po završetku susreta domaći gledaoci uletjeli u teren u namjeri da se fizički obračunaju sa našim igračima. Srećom prošlo je bez posljedica.

Potom smo potpuno neočekivano nadigrani u Dubravama i izgubili smo 3-0, te smo pod pritiskom otišli na utakmicu u Šargovac. Trebao nam je bod, ali smo pogotkom Hrvaćanina slavili sa 1-0 i matematički obezbjedili titulu i plasman u drugu ligu.  Utakmica je bila vrlo teška. Golman Štikovac nije branio zbog kartona, Panić je dobio crveni karton sredinom prvog poluvremena, a Krecelj se takođe povrijedio u prvom poluvremenu. Ipak, Begović je sjajno branio, a ostali mladići su odigrali srčano i donijeli odlučujuću pobjedu.

Već nakon susreta u Šargovcu smo proslavili pobjedu i faktički završili prvenstvo, te smo se opustili  dozvolili sebi da u poslednje dvije nama nebitne utakmice doživimo dva poraza od Brda i Krupe, ali to nije umanjilo sjaj jedne uspješne sezone, u kojoj smo u 26 kola, čak 20 puta slavili i samo 6 puta poraženi, bez ijednog remija.

Osim nas u drugu ligu se kroz baraž plasirala i Krupa, a iz lige je ispao samo Omladinac iz Brestovčine.

Osim uspjeha u prvenstvu, ove godine smo bili uspješni i u kupu. Po prvi put je u okviru kupa RS igran i kup grada Prijedora, a u finalu smo igrali sa Rudarom. Vodili smo 1-0 do 88.minute, ali je tada Rudar izjednačio i kasnije bio uspješniji nakon izvođenja penala.

Omladinske selekcije su osvojile Mini- maxi ligu u kategoriji pjetlića. Slavili su na Sansko – unskoj regiji, te na Republičkom takmičenju u Bijeljini. Pioniri su zauzeli 2. mjesto u svojoj ligi, a kadeti 5. Raduju nas talentovane generacije koje dolaze, posebno one 2000. i 2001. godište, u čijim redovima nastupa nekoliko dječaka za koje su pokazali interesovanje veliki fudbalski menadzeri.